De Wezen

Wij willen de wezen in hun eigen familie houden, dus als we voor een kind willen zorgen zullen we voor dat gezin moeten zorgen. Veel van de kinderen hebben geen papieren en van de ouders, die zijn overleden is er geen overlijdensakte. Het in orde krijgen van papieren is daarom voor ons een prioriteit, zodat ze een uitkering kunnen krijgen, naar school kunnen enz. Ze moeten niet afhankelijk van ons blijven.

Toen wij naar Zuid-Afrika gingen dachten wij hetzelfde werk als in de Cleft te gaan doen.
We hebben eerst 3 maanden rondgereisd langs organisaties en kerken, dit was georganiseerd door YWAM. We hebben toen heel veel geleerd en een goed overzicht gekregen, wat nu de echte nood in Zuid-Afrika is. We werden al heel snel bepaald bij kinderen, speciaal kinderen, die Aids hebben en kinderen wiens ouders overleden zijn aan AIDS.

Toen we hier in 2003 kwamen hebben we geholpen de YWAM-basis in Durban op te zetten,
daarnaast hadden we de gelegenheid om 2 jaar in allerlei projecten een tijdje mee te werken.
We kwamen er achter dat er kinderhuizen en kinderdorpen genoeg waren, maar dat het slecht was georganiseerd. Het is een lange weg om een kind geplaatst te krijgen, terwijl er wel ruimte was. Ook vroegen wij ons af wat er gebeurde met de kinderen als ze 18 werden.
Terug naar hun township, naar wie? Ze passen dan ook niet meer in de Zoeloe cultuur.

Wij hebben een paar keer geprobeerd een kind op te laten nemen in een christelijk kinderdorp, maar dat werd afgewezen, ondanks het feit dat de helft van het dorp leegstond en de leiding het kind wel wilde plaatsen. Een kind kan geplaatst worden als sociale zaken het goedkeurt. Heeft een kind geen papieren dan bestaat het gewoon niet, daarom is voor ons het krijgen van papieren belangrijk.

Wij hebben in het begin nooit om voeding, kleding enz. gevraagd, maar het werd ons aangeboden. Zo kunnen wij de gezinnen waar de kinderen zijn opgenomen helpen. Meestal zijn dat de oma's. We hebben oma's in de kerk die 14 kleinkinderen opvoeden. Er is een hele generatie weg.