De kerk

De kerk groeit hard. Op dit moment bezoeken minstens 250 mensen per week de kerk, maar als we iets specials organiseren komen er wel 600. We hebben nu gelukkig een grotere ruimte, Het zijn overwegend vrouwen, maar er komen nu ook ongeveer 40 mannen.
kerk Er wordt prachtig gezongen, zonder musicale begeleiding, close harmonie. De voorzangers Noma en Hlengiwe (zeg: Slengiwe) zetten in en de mensen herhalen het of beantwoorden het met tegenzang, in volledige overgave, al handenklappend wordt het ritme bepaald, waarop ze met swingende bewegingen, dansend God eren. Het klinkt zo mooi dat je er kippenvel van krijgt. Omdat ze niets hebben, is hun hoop gevestigd op God, die hen helpt, troost en ondersteunt in dit leven en na dit leven.

Simon preekt meestal. Hij spreekt over een persoonlijke God, die in je hart woont en niet in de kerk. kerk Een God die je helpt, kracht geeft en ondersteunt in alle omstandigheden. Simon spreekt in het Engels, dat is de voertaal in Zuid-Afrika, en wordt in het Zoeloe vertaald. De meesten spreken of verstaan geen Engels. Hier in Durban wordt bijna geen Afrikaans gesproken.
Als Simon een uitnodiging doet komen er veel mensen naar voren voor gebed bekering, genezing en bevrijding. Zoeloes geloven in wonderen en daarom gebeuren ze ook. De geestelijke wereld is voor hen heel reëel. Veel mensen zijn nog betrokken bij de aanbidding van voorouders en gaan nog naar toverdokters. We spreken hier veel over, want het is een heel proces om daar los van te komen.

Er komt deze ochtend een meisje naar voren voor gebed. Zij is verkracht en is nu besmet met het HIV-virus, ook haar baby, die ze toch ter wereld wilde brengen. Er is voor haar gebeden en we helpen haar naar de kliniek voor de juiste medicijnen.

Na de dienst wordt er nog wat gegeten en gedronken.

kerk